Nasze zainteresowania naukowe są, jak przystało na adeptów humanistyki, zindywidualizowane, zawsze jednak stanowiąc kontynuację – i również przekształcenie – koncepcji teoretycznych, które ukształtowały kulturoznawstwo w jego początkach, związanych z krytycznym przyswajaniem w polskiej humanistyce poglądów i rozwiązań formułowanych przez anglosaską antropologię, francuski strukturalizm, niemiecką filozofię kultury, tartuską semiotykę etc.

Nasze badania i teksty koncentrują się wokół dwóch grup zagadnień. Pierwsza obejmuje fundamentalne rozważania nad podstawami nauk o kulturze, jak również próby diagnozowania i recenzowania kultury i współczesności w ogóle (prof. L. Koczanowicz, prof. D. Aleksandrowicz, dr D. Koczanowicz, dr P. Kuligowski), druga zaś – badanie i rozważanie konkretnych zjawisk i przejawów kultury: życia codziennego w jego jawnym i ukrytym aspekcie, pamięci kulturowej i jej nośników, przedmiotów bezużytecznych, a mimo to wartościowych etc. (dr J. Harbanowicz, dr D. Koczanowicz, dr P. Kuligowski, mgr E. Jupowiecka, mgr A. Tokarz).

W Katedrze Kulturoznawstwa realizujemy także projekt badawczy Życie codzienne w XXI wieku – przemiany obyczaju, w ramach którego próbujemy odpowiedzieć na pytanie, jakie są nasze dzisiejsze praktyki obyczajowe, jaki jest nasz dzisiejszy habitus, co zmieniło się we współczesnym systemie wartości, jakim zmianom ulegają nasze codzienne formy zachowań.

Ważną częścią naszej pracy są prowadzone przez nas zajęcia, które traktujemy nie tylko jako zawodowy obowiązek, ale też okazję do wspólnego rozważania tego, co ważne, czyli tego, co związane z kulturą. Konfrontację z innością – również z tym, co w niej nieakceptowalne – uważamy za początek, środek i koniec wszelkiego myślenia.